1/3

MARTWE NATURY

MARTWE NATURY

Poprzez zestawienie wykonanych w różnych mediach prac, zaproszeni na wystawę artyści w przewrotny sposób próbowali odnieść się do istniejącego na przestrzeni wieków pojęcia martwej natury w sztuce. Poprzez swoje zdjęcia, obrazy, filmy i instalacje podjęli próbę dowiedzenia, że prostota przedmiotów codziennego użytku oraz z pozoru banalnych sytuacji może być niekiedy bardziej frapująca od fantazji.

 

Określenie martwa natura (still - leven – dosłownie oznaczające ciche, nieruchome życie) pojawiło się po raz pierwszy w 1650 r. w holenderskich inwentarzach dzieł sztuki. Polska martwa natura pochodzi od francuskiego nature morte. Elementami martwych natur były zwykle kwiaty, naczynia, przyrządy myśliwskie. Głównym motywem były i wciąż są produkty spożywcze: owoce, ryby, sery, pieczywo, mięsiwa etc. niekiedy układane w kompozycję mającą sugerować gotowy posiłek np. śniadanie. Częstym i ważnym ze względów symbolicznych motywem bywała również ludzka czaszka – często związana z obecną w dziełach tego gatunku refleksją nad przemijaniem i marnością dóbr doczesnych, ulotnością życia (Vanitas).

 

Prezentowane w Halo Galerii prace nie skupiały się wyłącznie na estetyce, ale podejmowały próbę dotknięcia problemów egzystencjalnych, społecznych. Na wystawie zobaczyć można było m.in. zdjęcia przedmiotów osób starszych, przebywających w ośrodkach opieki, zdjęcia tkanek ludzkich, ale też np. obrazy w humorystyczny sposób przypominające dawne, nieprodukowane już marki papierosów.

 

Artyści – pochodzący tak z Olsztyna jak i dalszych miejsc takich jak Radom, Warszawa, Poznań, Gdańsk i innych – poruszyli przy tej okazji także ważkie tematy takie jak przemijanie, śmierć, choroba – nie po to jednakże by wprawić publiczność w ponury nastrój, lecz by przypomnieć o ulotności życia, odchodzeniu i kluczowej wadze uważności.

Copyright © by Joanna Tekla Woźniak 2020