1/3

PLECIENIE LEKKOATLETYCZNE

PLECIENIE LEKKOATLETYCZNE

 

Dla Magdaleny Starskiej, twórczość której, z konieczności przyporządkowania, można nazwać sztuką relacyjną czy performatywną, relacje międzyludzkie są oczywiście kluczowe. Jednakże tak samo ważne są dla niej relacje z tzw. materią nieożywioną, czyli pozycja i zachowanie człowieka wobec otaczających go przedmiotów. Jak deklaruje, nie oddziela ona duchowości materii od duchowości człowieka, stawiając je na równi. Co to może oznaczać?

Przedmioty traktuje artystka jako swoich towarzyszy pozwalających przetrwać trudne chwile. Z jednej strony dba, jak mówi, o rozwój duchowości, z drugiej troszczy się o dobrostan i to, co najbardziej przyziemne. Dotyczy to zarazem życia prywatnego, jak i pola sztuki, które w oczywisty sposób się u niej przeplatają. Eksperymenty z użyciem przedmiotów, zaskakujące ich zestawienia i próby nadawania im nowych zastosowań oraz umieszczanie ich w nieoczywistych kontekstach to niejako podstawa działań twórczych Starskiej.

Posługując się przedmiotami w procesie tworzenia artystka za każdym razem oddaje im należny szacunek i jednocześnie prawo do wolności, tak aby stawały się dla niej aktywnym i wspierającym towarzystwem. Widać to nierzadko kiedy tworzymy w sztuce skomplikowane instalacje. Sieci przedmiotów i materii okalają odbiorców i tworzą świat według logiki artysty. Ten ostatni rozpoznając w materii swoje życzliwe towarzystwo, dzieli się taką bezpieczną wizją świata w swojej sztuce – tłumaczy. Tak było i w przypadku nowego projektu pt. Plecienie lekkoatletyczne, do zaistnienia którego równie istotna była obecność wybranych na tę okazję przedmiotów jak i wprawiających je w ruch i nadających im określone znaczenia ludzi.

Motywem przewodnim działań w Galerii Miejskiej Arsenał, było plecenie i wyplatanie, a celem zwrócenie uwagi na to, jak można dzięki nim otoczyć troską zarówno ludzi, jak i przedmioty. Podstawowy budulec stanowił tym razem sznurek, który posłużył artystce, jak i wszystkim chętnym, aby jej towarzyszyć, do wspólnego budowania instalacji. 

Uczestnicy Plecienia lekkoatletycznego z jednej strony wspomagali artystkę w budowaniu ekspozycji, z drugiej zaś otrzymali narzędzia, materiały i wsparcie techniczne do własnoręcznego wykonania przedmiotów, które zabrali ze sobą do domu. Zachodząca tu w założeniu wymiana dóbr i umiejętności uczestników była uzupełniona o wymianę doświadczeń i opowieści, którymi ludzie w trakcie wspólnego plecenia mieli sposobność się dzielić.

 

Wystawie towarzyszył szereg warsztatów oraz happening. 
 

Prowadzenie warsztatów:
Małgorzata Pietrucha, Agnieszka Cienciała, Natalia Adamczyk 

Współpraca:
Dawid Misiorny, Michał Rudzin, Izabela Sitarska

Copyright © by Joanna Tekla Woźniak 2020