1/3

PRZECIEŻ ZUPEŁNIE NIE WIEM CO BĘDZIE

PRZECIEŻ ZUPEŁNIE NIE WIEM CO BĘDZIE 

Twórczość Justyny Scheuring obejmuje działania w obszarze fotografii, rysunku, zdarzeń performatywnych, sztuki instalacji, obiektu artystycznego, sztuki wideo oraz poezji. Najważniejszym aspektem jej działalności jest praca z ludźmi, czy dokładniej – relacjami tworzącymi się pomiędzy nimi w danym miejscu i czasie. Do współpracy zaprasza innych artystów, często również ochotników niezajmujących się na co dzień sztuką. Poprzez kreowane wspólnie z nimi sytuacje bada zachowanie tłumu, formowanie się grup czy uaktywnianie instynktownych zachowań uczestników danego zdarzenia. Bywa, że sama czynnie w interwencjach tych uczestniczy, kiedy indziej występuje w roli kierującej całym przedsięwzięciem reżyserki. Swoje prace zawsze precyzyjnie dokumentuje. Filmy wideo powstałe w intencji utrwalenia tego, co niepowtarzalne i ulotne mają u niej wartość nie tylko czysto rejestracyjną, ale i niekwestionowany walor artystyczny.

Na jej olsztyńską wystawę Przecież zupełnie nie wiem co będzie składały się: dokumentacja performatywnej interwencji w tłumie osób odwiedzających przestrzeń wystawienniczą Bargehouse przy londyńskim Southbank pt. Ćwiczenie Spontaniczności (Spontaneity Exercise), praca wideo Psie, mówię do ciebie po ludzku (I’m speaking human to you, dog) zawierająca poezję artystki, wyselekcjonowane rysunki z ostatnich lat oraz inne elementy ekspozycji odnoszące się bezpośrednio do zastanej przestrzeni. Pozornie były to realizacje powstałe w różnych technikach, w różnym czasie i miejscu, odnoszące się do odrębnych zagadnień, które łączy jedynie osoba twórcy. W istocie scalały one, jak tłumaczyła artystka,  kilka obszarów percepcji. Stanowiły części większej całości, jednak bez utraty autonomii każdej z nich.

Projekcja, zestawiona dodatkowo z pracami wykonanymi w innych technikach, uaktywniała nowe aspekty interpretacyjne.

 

Podczas wernisażu wystawy odbył się performance z udziałem artystki i wolontariuszy. Przebrani za kelnerów serwujących gościom galerii wino odtwarzali oni wśród nich choreografię, momentami przywołującą na myśl wojskową musztrę.

Copyright © by Joanna Tekla Woźniak 2020